Увядзенне – 01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14
15 – 16

Апраўданьня патрабуюць Гэбрэі (Жыды)

2.1. Затым не бязвінны (беззаганны) ты, чалавеча, калі ты ня быў, які любіш асуджаць другіх. Бо асуджаючы іншага, асуджаеш сябе, бо робіш тое самае, за што асуджаеш.

2.     Ведаем прытым, што Бог справядліва асудзіць тых, каторыя дапускаюцца такіх правінаў.

3.     Ці думаеш, чалавеча, каторы асуджаеш тых, якія дапускаюцца такіх правінаў як ты думаеш усьцерагчыся прысуду Божага?

4.     Як сьмееш зьневажаць шчодрасьць дабраты, цярплівасьці і вялікадушнасьці Бога, не разумеючы, што міласьцівасьць Божая прынукае цябе да пакуты (пакаяньня).

5.     Дзеля закамянеласьці тваёй і непакутаваньня сэрца, рыхтуеш сабе гнеў (Божы) на дзень аб'явы справядлівага суду Божага.

6.     Ён аддасьць кожнаму па яго ўчынках.

7.     Тым, што праз стойкасьць у добрых учынках шукаюць славы, уважэньня і несмяротнасьці - жыцьцё вечнае;

8.     а тым, што ўпорыстыя, за праўдай ісьці ня хочуць, а аддаюцца няправасьці - гнеў і запальчывасьць.

9.     Гора і прагнёт (зваліцца) на кожнага чалавека, каторы дапускаецца зла, перш на Юдэя, а потым на Грэка.

10. Хвала і пашана і супакой на чалавека, чынячага дабро - найперш Юдэя, а потым Грэка.

11. Бо Бог не зважае на асобу.

12. Бо тыя, што ня маючы Закону саграшылі, без закону - пагінуць, а тыя, што маючы закон - саграшылі, - законам будуць асуджаны,

13. ня тыя, што слухаюць чытаньня Закону - справядлівыя ў Бога, але тыя, што выпаўняюць Закон - будуць апраўданы.

14. Калі пагане ня маючы ніякага Закону па прыродзе робяць тое, што загадвае Закон - самі сабе Законам.

15. Даказваюць яны, што зьмест Закона выпісаны на іхніх сэрцах, пра гэта сьведчыць іх сумленьне і думкі, каторыя то абвінавачваюць, то апраўдваюць адна другую.

16. У той дзень, калі Бог будзе судзіць праз Езуса Хрыста таёмныя (дзеяньні) ўчынкі людзей як вясьціць мая Эвангелія.

17. Калі аднак называемыя Гэбрэям і пакладаліся на Закон і ганарыліся Богам,

18. ды павучаны Законам знаем Яго волю і разьбіраешся што лепшае,

19. і перакананы, што ты правадыром сьляпых ды, што ты сьвятлом для тых, што ў цемры,

20. што ты выхавацель неўмекаў, настаўнікам моладзі (юнацтва), маючы па Закону поўнае пазнаньне і праўду.

21. Дык як жа ты вучыш другіх, а сябе самога ня вучыш? Вучыш, што нельга красьці, а крадзеш.

22. Вучыш, што нельга чужаложыць, а чужаложыш? Брыдзішся ідаламі, а абкрадваеш сьвятыні?

23. Ганарышся Законам, а нарушаючы Закон, Бога зьневажаеш.

24. Дык жа напісана: "Дзеля вас пагане зьневажаюць імя Божае".

Ці важнае абразаньне!

25. Абразаньне тады карыснае (памочнае), калі спаўняем Закон. Калі аднак парушаеш Закон, будучы абрэзаным, становішся, як неабрэзаны.

26. А калі неабрэзаны спаўняеш пастановы Закону, дык ці ж яго неабрэзаньне не палічыцца яму за абразаньне?

27. Дык вось той, хто ад нараджэньня не абрэзаны, але спаўняе Закон - будзе судзіць цябе, які нарушаеш Закон, маючы пастановы (Закону) і абразаньне.

28. Праўдзівы Юдэй (Жыд) не па выглядзе (уважаны за жыда) ды не такое абразанне, якое відацца на целе.

29. Але той, хто ў душы Юдэй (Жыд) - Юдэям, а праўдзівым абрэзаньнем - духовае абразаньне - сэрца, а ня літара (форма). Вось такі Юдэй мае пахвалу ў людзей і ў Бога.