Увядзенне – 01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14
15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21

Езус і самаранка

4.1. Калі затым Езус даведаўся, што фарызэі чулі, што Езус здабывае больш вучняў ды хрысьціць чым Ян.

2.     (Хоць ня Езус хрысьціў, але вучні Ягоныя),

3.     дык пакінуў Юдэю і вярнуўся йзноў у Галілею.

4.     А выпала Яму ісьці праз Самар'ю.

5.     Прыбыў затым у самаранскі горад Сыхар, непадалёку паселішча, якое даў Юзэфу, свайму сыну.

6.     Ды была там студня Якуба і Езус змучаны дарогай сядзеў пры студні. Было каля шостай гадзіны.

7.     У той час прыйшла жанчына самар'янка браць ваду. Кажа Ёй Езус: "Дай мне напіцца?"

8.     Бо вучні Яго пайшлі ў горад купіць харчоў (жыўнасьці).

9.     Кажа тады яму жанчына самар'янка: "Як жа ты будучы Юдэям можаш прасіць жанчыну самар'янку вады?" Бо Юдэі ня маюць адносін з самар'янамі".

10. Адказаў ёй Езус: "Калі б ты знала дар Божы ды кім Той, Хто цябе просіць: Дай мне піць, напэўна прасіла б Яго, а Ён даў бы табе жывой вады".

11. Кажа Яму жанчына: "Госпадзе, ня маеш нават чым набраць вады, а студня глыбокая, адкуль тады возьмеш жывой вады?"

12. Ці ж ты важнейшы (большы) за бацьку нашага Якуба, які нам даў гэту студню,  з якой сам піў і сыны яго, і статак?"

13. У адказ сказаў ёй Езус: "Кожны, хто п'е гэту ваду, зноў смагнуць будзе, а хто аднак нап'ецца вады, якую Я яму дам, ніколі ня будзе чуць смагі.

14. Але вада, якую Я яму дам, станецца ў ім жаралом б'ючым на жыцьцё вечнае.

15. Кажа яму жанчына: "Госпадзе, дай мне гэтае вады, каб я не адчувала смагі, ды не прыходзіла сюды за вадой".

16. Кажа ёй Езус: "Ідзі, пазаві мужа свайго і прывядзі сюды.

17. Жанчына адказала: "Я ня маю мужа". Сказаў ёй Езус: "Добра сказала ня маю мужа,

18. бо мела ты пяць мужоў, а гэты, каторага цяпер маеш, ня ёсьць тваім мужам; гэта ты праўду сказала".

19. Кажа яму жанчына: "Госпадзе, віджу, што ты Прарок.

20. Бацькі нашы на гэтай гары пакланяліся Богу, а вы даказваеце, што Ерузалім гта месца, дзе належыцца славіць Яго".

21. Сказаў ёй Езус: "Жанчына, павер Мне, што набліжаецца пара, калі ані на гэтай гары, ані ў Ерузаліме, ня будзеце славіць Айца.

22. Вы славіце чаго ня знаеце, а мы славім, што знаем, бо з Юдэяў збаўленьне.

23. Але надыходзіць пара дый ужо надыйшла, што праўдзівыя спахвальнікі будуць славіць Айца ў Духу і ў праўдзе. Бо і Айцец шукае такіх спахвальнікаў.

24. Бог Духам і тыя, што Яго славяць павінны аддаваць Яму спахвалу ў Духу і ў праўдзе".

25. Кажа Яму жанчына: "Ведаю, што прыйдзе Мэсія, званы Хрыстом, калі Ён прыйдзе, усё нам аб'явіць".

26. Сказаў ёй Езус: "Ім - Я, Які з табою размаўляю".

27. Небавам прыйшлі вучні Яго і дзівіліся, што Езус размаўляў з жанчынаю. Але ніводзін з іх не спытаўся: "Аб што пытаеш, або: пра што з ёй гаворыш.

28. Жанчына ж пакінула збанок свой, пайшла ў горад, і разказала жыхарам ягоным:

29. "Ідзіце і пабачце чалавека, які мне сказаў усё, што я толькі рабіла. Ці гэта ня Хрыстус?"

30. Дык пайшлі з горада і сьпяшылі да Яго.

31. Тым часам вучні прасілі Яго: "Вучыцелю, еш!"

32. Але Ён сказаў: "Маю Я ежу, пра каторую вы ня ведаеце".

33. Казалі тады вучні між сабой: "Няўжо нехта прынёс Яму есьці?"

34. Сказаў ім Езус: "Маёю ежай спаўняці волю Таго, Хто паслаў Мяне выканаць паручэньне Ягонае.

35. Ці ж вы ня кажаце, яшчэ чатыры месяцы і пачнецца жніво? Дык кажу вам: "Падыміце вочы вашыя і прыгледзьціся ваколіцам, як ужо бялеюць на жніво.

36. Жнеяр атрымоўвае заплату і сабірае плён на жыцьцё вечнае, каб і сейбіт і жнівяр (жнея) разам радаваліся.

37. Тут на самым дзеле спраўджаецца пагаворка, што адзін сее, а хто іншы сабірае.

38. Я паслаў вас жаць тое, над чым вы не трудзіліся: Іншыя трудзіліся,  а вы карыстаецеся іхнім трудом, потам".

39. Затым многа самр'янаў з горада таго ўверыла ў Яго не дзеля слоў жанчыны, даказваючай: "Ён мне сказаў усё, што я толькі рабіла".

40. Дык калі да Яго прыйшлі самар'яне, прасілі Яго, каб там пабыў. Дык пабыў там два дні.

41. Ды многа болей уверыла ў Яго дзеля Ягонай навукі.

42. Жанчыне ж казалі: "Ужо не дзеля твайго разказу верым, але дзеля таго, што чулі, пераканаліся, што Ён праўдзівым Збаўцаю сьвету.

43. А па двух днях пайшоў адтуль і направіўся ў Галілею.

44. Бо сам Езус сказаў, што прарок ня мае пашаны ў сваёй бацькаўшчыне.

45. Калі затым прыйшоў у Галілею, Галілейцы прынялі Яго, бо бачылі ўсё, што ўчыніў у Ерузаліме ў час сьвятаў, бо і яны былі на сьвяце.

Аздараўленьне сына ўрадаўца

46. Езус узноў прыйшоў у Кану Галілейскую, дзе перамяніў ваду ў віно. А тым быў урадавец нейкі, каторага хварэў сын у Кафарнаўме.

47. Ён, калі пачуў, што Езус з Юдэі прыйшоў у Галілею, пайшоў да Яго і прасіў Яго, каб Ён прыйшоў і аздаравіў сына яго, які быў пры сьмерці.

48. Сказаў яму Езус: "Калі ня відзіце знакаў і цудаў, ня верыце.

49. Кажа Яму ўрадавец: "Госпадзе, прыйдзі перш, чым сын мой памрэ".

50. Кажа яму Езус: "Ідзі, сын твой жывы". Паверыў той чалавек слову, якое яму сказаў Езус, дый пайшоў.

51. А калі быў яшчэ ў дарозе, слугі яго выйшлі на спатканьне і сказалі яму: "Сын твой жыве".

52. Спытаўся іх тады аб пару, у якую яму палягчэла. Дык сказалі: "Учора а сёмай гадзіне спынілася гарачка".

53. Дык пераканаўся бацька, што гэта быў час, у які сказаў яму Езус: "Сын твой жыве". Дык уверыў ён ды ўвесь дом ягоны.

54. Гэта ўжо другі цуд, які ўчыніў Езус, калі вярнуўся з Юдэі ў Галілею.