На "Госпадзе, Цябе клічу...":

(Тон 6). Калі ты, цудоўны Макар, зажадаў існага шчасьця, што пераўзыходзіць розум, устрыманасьць сталася для цябе страваю, беднасьць – багацьцем, нястача – дастаткам, і пакора – блаславенствам. Дзеля гэтага ты дасягнуў таго, чаго жадаў, і пасяліўся ў жытлах сьвятых.

Шлях устрыманасьці ты мужна прайшоў і веру захаваў. Дзеля гэтага ты атрымаў вянец справядлівасьці ад Хрыста, які ўзнагароджвае па заслугах, і раздае гонар і заплату за высілкі. Маліся, каб і нам атрымаць тое самае.

Цягу да асалодаў ты, багамудры, адагнаў, утаймаваўшы цела і прытупіўшы пачуцьці ўстрыманасьцю і строгім жыцьцём, пераносячы цярпліва ўсе напасьці і цяжкасьці. Дзеля гэтага ты атрымаў бясконцую асалоду, і непрамінальную невыказную радасьць.

(Тон 8). Цешся, Ягіпет, што прарасьціў такога грамадзяніна, – Макара, блаславёнага сярод блаславёных. Ён, упрыгожаны мудрасьцю Сьвятога Духа, даў усім прыклад устрыманасьці і дабрадзейнага жыцьця. Маючы яго сваім хадайнікам, просім яго маліць Хрыста, каб Ён збавіў душы нашыя.

Багародзічны (тон 8). Глянь на ўздыханьні скрушлівага сэрца майго, Боганявеста; прымі, Чыстая Дзева Марыя, рук маіх уздыманьне, і ў чалавекалюбстве Тваім не адкінь мяне, Беззаганная, каб мне славіць і ўзьвялічваць Цябе, якая ўзьвялічыла род наш.

Або:

Крыжабагародзічны (тон 8). Калі Чыстая Дзева ўбачыла, як вялі Цябе, быццам ягнё, на ахвяру, Яна пайшла за Табою, Слова, і са сьлязьмі клікала: "Куды сьпяшаешся, Сыне мой? Іду з Табою, Наймілейшы, бо не магу быць без Цябе, Ісусе мой міласэрны".

Вершапесьні актойха

(Тон 6). Пачэсны ойча, па ўсёй зямлі разышлася вестка пра твае ўчынкі. Таму на небе ты атрымаў заплату за твае подзьвігі, зьнішчыў сілу дэманаў, і дасягнуў анёльскіх хораў, жыцьцё якіх ты пераймаў на зямлі. Маючы сьмеласьць у Хрыста Бога, прасі Яго даць супакой душам нашым.

Багародзічны (тон 6). Ніхто, што прыходзіць да Цябе, не адыходзіць пасаромлены, Найчыстая Дзева, але просіць ласкі і атрымлівае дары згодна з просьбаю.

Або:

Крыжабагародзічны (тон 6). Калі беззаганная Багародзіца ўбачыла, як Жыцьцё наша вісіць на дрэве, Яна па-матчынаму заплакала і ўсклікнула: "Сыне і Божа мой, збаў тых, што з любоўю славяць Цябе".

Адпушчальны трапар

(Тон 1). Пустыні жыхарам, анёлам у целе і цудатворцам ты быў, ойча наш Макар; пастом, нядрэмнасьцю і малітваю нябесныя дараваньні прыняўшы, ацаляеш нядужых і душы тых, што з вераю прыходзяць да цябе. Слава Таму, хто даў табе сілу; Слава Таму, хто ўславіў цябе; слава Таму, хто праз цябе дае ўсім ацаленьні.