ЛІСТ ЭФЭСЦАМ СЬВЯТОГА АПОСТАЛА ПАЎЛА

<h4>1</h4>
<p>1 Павал, апостал Езуса Хрыста з волі Божай, сьвятым, якія ў Эфэзе, і верным у Хрысьце Езусе:
<p>2 ласка вам і супакой ад Бога, Айца нашага, і Госпада нашага Езуса Хрыста.
<p>3 Багаслаўлены Бог і Айцец Госпада нашага Езуса Хрыста, які багаславіў нас з неба ўсякім багаславенствам духоўным у Хрысьце,
<p>4 які выбраў нас у Ім перад заснаваньнем сьвету, каб мы сталі сьвятымі і беззаганнымі перад Ім у любові,
<p>5 які прызначыў нас на ўсынаўленьне сабе праз Езуса Хрыста з ласкавасьці волі сваёй,
<p>6 на хвалу велічы ласкі сваёй, якой абдарыў нас ва Умілаваным (Сыне),
<p>7 у якім маем адкупленьне праз кроў Ягоную, адпушчэньне грахоў паводле багацьця ласкі Яго,
<p>8 якую выліў Ён на нас шчодра ў-ва ўсякай мудрасьці і ўмеласьці,
<p>9 каб выявіць нам таямніцу сваёй волі паводле свайго ўпадабаньня, што Ён раней заплянаваў у Ім (Хрысьце),
<p>10 каб у поўні часу ўсё, што на небе і на зямлі, аб’яднаць пад галавою Хрыстом.
<p>11 У Ім таксама і мы сталі ўдзельнікамі, прызначанымі рашэньнем Яго, які спраўляе ўсё паводле пастановы волі сваёй,
<p>12 каб былі мы на славу велічы Ягонай, тыя, якія ўжо раней пакладалі надзею ў Хрысьце.
<p>13 У Ім таксама і вы, якія пачулі слова праўды, Эвангельле збаўленьня вашага, і ў Яго ўверыўшы, запячатаны абяцаным Духам Сьвятым,
<p>14 які ёсьць зарука спадчыны нашае для адкупленьня ўласнасьці і на славу Ягонай велічы.
<p>15 Дзеля таго і я, чуючы пра вашую веру ў Госпада Езуса і пра любоў да ўсіх сьвятых,
<p>16 не спыняюся дзякаваць Богу за вас, памятаю пра вас у малітвах маіх,
<p>17 каб Бог Госпада нашага Езуса Хрыста, Айцец хвалы, даў вам Духа мудрасьці і аб’яўленьня, каб пазнаць Яго добра,
<p>18 каб Ён прасьвятліў вочы сэрца вашага, каб вы ведалі, якая ёсьць надзея Ягонага пакліканьня ды якія багацьці славы спадчыны Ягонай для сьвятых,
<p>19 і якая велічэзная сіла магутнасьці Ягонай у нас, веручых, праз дзеяньне магутнай сілы Яго,
<p>20 якую выявіў Ён у Хрысьце, уваскрасіўшы Яго з памёршых і пасадзіўшы праваруч сябе ў небе
<p>21 вышэй за ўсякае начальства і ўладу, і сілу, і панаваньне, і над усякае імя, якое называецца ня толькі ў гэтым веку, але таксама і ў будучым;
<p>22 і ўсё палажыў пад ногі Яму, і ўчыніў Яго галавой над усёй Царквою,
<p>23 якая ёсьць Цела Ягонае, поўня Таго, які ўсё ўсім напаўняе.

<h4>2</h4>
<p>1 І вы былі памёршымі праз праступкі і грахі вашы,
<p>2 у якіх калісьці хадзілі звычаем гэтага сьвету, па волі князя, які валодае паветрам, духа, які дзейнічае цяпер у сынах бунту.
<p>3 Між імі і мы калісьці жылі ўсе ў пажаданьнях цела нашага, выпаўняючы волю цела і думак, і былі мы па прыродзе дзецьмі гневу, як і іншыя.
<p>4 Але Бог, багаты міласэрдзем, праз бязьмежную любоў сваю, якою ўзьлюбіў нас,
<p>5 і хоць былі мы памёршымі праз грахі, ажывіў нас з Хрыстом, — ласкаю вы збаўлены, — 
<p>6 і ўваскрасіў разам з Ім, і пасадзіў у небе ў Хрысьце Езусе,
<p>7 каб у наступных вяках выявіць нам незвычайныя багацьці ласкі сваёй у ласкавасьці да нас у Хрысьце Езусе.
<p>8 Ласкаю бо вы збаўлены праз веру, і гэта не ад вас, але Божы дар;
<p>9 не праз учынкі, каб ніхто не хваліўся.
<p>10 Бо мы — Ягонае стварэньне, створанае ў Хрысьце Езусе для добрых учынкаў, якія Бог загадзя прыгатаваў, каб мы іх выпаўнялі.
<p>11 Дзеля таго памятайце, што вы, калісьці пагане целам, якіх завуць неабразаньнем тыя, што называюцца абразаньнем, якое зробленае рукою на целе,
<p>12 у той час былі без Хрыста, выключанымі ад супольнасьці з Ізраэлем і ад удзелу ў абяцаньнях запавету, ня маючы надзеі і бяз Бога ў сьвеце.
<p>13 Цяпер жа ў Хрысьце Езусе вы, што калісьці былі далёка, сталіся блізкімі праз кроў Хрыстову.
<p>14 Бо Ён — супакой наш, які злучыў абодвух у адно і зруйнаваў мур разьдзяляючы, сваім целам зьнішчыўшы варожасьць,
<p>15 скасаваў закон прыказаньняў з яго пастановамі, каб з двух у сабе стварыць аднаго новага чалавека, творачы мір,
<p>16 і прымірыць з Богам абодвух у адным целе праз крыж, самім сабою касуючы варожасьць.
<p>17 І, прыйшоўшы, Ён абвяшчаў мір вам, якія былі далёка, ды мір тым, што былі блізка.
<p>18 Бо праз Яго адны і другія маем доступ да Айца ў адным Духу.
<p>19 Дык таму вы ўжо не чужынцы і прыхадні, але суграмадзяне сьвятых і члены сям’і Божай,
<p>20 угрунтаваныя на падмурку апосталаў і прарокаў, дзе вуглавым камнем ёсьць сам Хрыстос Езус,
<p>21 на якім уся пабудова зладжана расьце ў сьвятую сьвятыню ў Госпадзе,
<p>22 у якую і вы разам будуецеся, творачы Скінію Божую ў Духу.

<h4>3</h4>
<p>1 Дзеля таго я, Павал, стаўся вязьнем Хрыстовым для вас, паганаў. 
<p>2 Хіба чулі вы аб распарадкаваньні ласкі Божае, што дадзена мне адносна вас,
<p>3 што праз аб’яўленьне абвешчана мне таямніца, аб чым коратка я ўжо вышэй напісаў.
<p>4 Чытаючы тое, можаце зразумець маё разуменьне таямніцы Хрыстовай.
<p>5 Не была яна абвешчана сынам чалавечым у папярэдніх пакаленьнях, як цяпер аб’яўлена сьвятым апосталам Ягоным і прарокам у Духу,
<p>6 што пагане маюць быць спадкаемцамі (той самай спадчыны), і членамі (тога самага цела), і ўдзельнікамі абяцаньняў у Хрысьце Езусе праз Эвангельле,
<p>7 слугой якога я стаўся паводле дару ласкі Божай, дадзенай мне дзеяньнем магутнасьці.
<p>8 Мне, найменшаму з усіх сьвятых, дадзена гэтая ласка: абвяшчаць добрую вестку паганам аб неабсяжным багацьці Хрыстовым
<p>9 і выясьніць усім, як павінна зьдзейсьніцца гэта таямніца, скрытая ад вякоў у Богу, які ўсё стварыў,
<p>10 каб цяпер сталася вядомай начальствам і ўладам нябесным праз Царкву разнастайная мудрасьць Божая
<p>11 паводле адвечнага рашэньня, што пастанавіў Ён у Хрысьце Езусе, Госпадзе нашым,
<p>12 у якім маем адвагу і доступ у надзеі праз веру ў Яго.
<p>13 Таму вось прашу вас, ня падайце духам дзеля турботаў маіх пра вас, якія на хвалу вашу.
<p>14 З гэтай прычыны схіляю калені мае перад Айцом,
<p>15 ад якога паходзіць усякае айцоўства на небе і на зямлі,
<p>16 каб даў вам паводле багацьця хвалы сваёй умацавацца сілай Духа Ягонага ва ўнутраным чалавеку,
<p>17 каб Хрыстос абжыўся праз веру ў сэрцах вашых і каб вы, умацаваныя і спасіленыя любоўю,
<p>18 разам з усімі сьвятымі маглі зразумець, якая ёсьць шырыня і даўжыня, вышыня і глыбіня,
<p>19 а таксама пазнаць любоў Хрыстову, перавышаючую ўсю веду, каб напоўніліся вы ўсёю поўняй Божаю.
<p>20 А Таму, які можа многа больш зрабіць, чым мы просім або разумеем, магутнасьцю, якая дзейнічае ў нас,
<p>21 Яму хвала ў Царкве і ў Хрысьце Езусе праз усе пакаленьні на вякі вечныя. Амэн.

<h4>4</h4>
<p>1 Умольваю вас я, вязень Госпадаў, каб вы хадзілі дастойна пакліканьня, якім пакліканы,
<p>2 з усёю пакорлівасьцю і лагоднасьцю, з доўгацярплівасьцю і любоўю адны адных пераносячы,
<p>3 рупліва зьберагаючы адзінства духа ў супакоі.
<p>4 Адно цела і адзін Дух, як пакліканыя вы да адной надзеі пакліканьня вашага.
<p>5 Адзін Госпад, адна вера, адзін хрост.
<p>6 Адзін Бог і Айцец усіх, які над усімі, і праз усіх, і ва ўсіх нас.
<p>7 Кожнаму ж з нас дадзена ласка паводле меры дару Хрыстовага.
<p>8 Таму вось кажа (Пісаньне): “Узыходзячы на вышыню, павёў палон у няволю і даў людзям дары”.
<p>9 Што ж значыць “узыходзячы”, як ня тое, што перш зыйшоў у глыбейшыя нетры зямлі?
<p>10 Хто зыйшоў, Той самы і ўзыйшоў вышэй усяго неба, каб усё напоўніць.
<p>11 І Ён паставіў адных апосталамі, другіх прарокамі, іншых эвангелістамі, а яшчэ іншых пастырамі і вучыцелямі
<p>12 на ўдасканаленьне сьвятых, на патрэбы служэньня, на збудаваньне Цела Хрыстовага,
<p>13 аж пакуль ня дойдзем да адзінства веры і пазнаньня Сына Божага, да чалавека дасканалага, да меры веку поўні Хрыстовай,
<p>14 каб не былі мы ўжо хісткімі дзецьмі, кіданымі ўсякім ветрам навукі сапсаваных людзей і дурманячых ашуканстваў.
<p>15 Трымаючыся праўды, ува ўсім узрастаем у любові ў Таго, хто ёсьць Галавой, Хрыста,
<p>16 з якога ўсё Цела, састаўленае і злучанае ўсякімі вязямі, мацаванымі праз дзейнасьць у сваю меру паасобнага члена расьце, і будуецца ў любові.
<p>17 Вось аб гэтым кажу і сьведчу ў Госпадзе, каб вы ўжо не хадзілі так, як пагане, што ходзяць ў марнасьці розуму свайго,
<p>18 маючы цьмяныя думкі, аддаленыя ад жыцьця Божага дзеля няведаньня, трываючага ў іх праз асьляпленьне іхняга сэрца,
<p>19 якія сталіся нячулымі і аддалі саміх сябе на распусту, каб рабіць прагавіта ўсякую брыдоту.
<p>20 Але вы ня гэтак пазналі Хрыста,
<p>21 калі толькі вы пра Яго чулі і калі ў Ім вучыліся, таму што праўда ў Езусе.
<p>22 Дык пакіньце жыць паводле абычаю старога чалавека, прападаючага ў манлівых пажаданьнях,
<p>23 а аднавіцеся духам розуму вашага
<p>24 і апраніцеся ў новага чалавека, створанага Богам у справядлівасьці і сьвятасьці праўды.
<p>25 Дзеля таго, адкінуўшы падман, кажыце праўду кожны свайму бліжняму, бо мы члены адзін аднаму.
<p>26 Гневаючыся, не грашыце; хай сонца не заходзіць у гневе вашым;
<p>27 і не давайце месца д’яблу.
<p>28 Хто краў, хай ужо не крадзе, лепш хай працуе, робячы рукамі сваімі карыснае, каб меў чым у патрэбе ўспамагчы патрабуючага.
<p>29 Усякае ліхое слова хай не выходзіць з вуснаў вашых, але толькі добрае на збудаваньне веры, каб была мілай слухаючым.
<p>30 І не засмучайце Сьвятога Духа Божага, якім вы запячатаны на дзень адкупленьня.
<p>31 Хай счэзне у вас усякая прыкрасьць, гнеў, і злосьць, і звадка, і ачарненьне, і ўсякая злоснасьць.
<p>32 Будзьце ж паміж сабой спагаднымі, міласэрнымі, даруйце адны адным, як і Бог дараваў вам у Хрысьце.

<h4>5</h4>
<p>1 Дык будзьце насьлядоўнікамі Бога, як дзеці найдаражэйшыя,
<p>2 і жывіце ў любові, як і Хрыстос узьлюбіў нас і выдаў самога сябе за нас як дар і ахвяру Богу на пах прыемны.
<p>3 Распуста ж і усякая нячыстасьць або сквапнасьць хай і не ўпамінаюцца ў вас, як належыць сьвятым,
<p>4 або разбэшчанасьць ці ліхая гаворка, ці насьмешка неадпаведная, але толькі падзяка.
<p>5 Вось гэта ведайце і будзьце перакананымі, што ні адзін распусьнік або нячысты ці сквапны, што значыць служыцель ідалам, ня мае ўдзелу ў Каралеўстве Хрыстовым і Божым.
<p>6 Хай ніхто вас ня зводзіць пустымі словамі; бо за гэта прыходзіць гнеў Божы на сыноў праціўленьня.
<p>7 Дык ня станьцеся ўдзельнікамі іх лёсу.
<p>8 Былі бо вы калісьці цемраю, а цяпер вы — сьвятло ў Госпадзе, дык як сыны сьвятла і жывіце.
<p>9 Плод жа сьвятла выяўляецца ва ўсякай дабраце, і справядлівасьці, і праўдзе.
<p>10 Глядзіце, што падабаецца Богу,
<p>11 і не прыймайце ўдзелу ў бясплодных справах цемры, але выкрывайце іх.
<p>12 Бо сорамна і казаць аб тым, што робіцца імі, хаваючыся.
<p>13 Усё, што ганіцца, становіцца яўным у сьвятле,
<p>14 бо ўсё, што выкрываецца, ёсьць сьвятло. Таму ў сказана: “Устань, каторы сьпіш, і паўстань з мёртвых, і асьвеціць цябе Хрыстос”.
<p>15 Дык глядзіце, браты, асьцярожна хадзіце, не як неразумныя, але як мудрыя,
<p>16 выкарыстоўваючы час, бо дні цяпер ліхія.
<p>17 Дзеля таго ня будзьце неразважлівымі, але разумеючымі, што ёсьць воля Госпада.
<p>18 Ня піце лішне віна, у якім прычына распусты, але напаўняйцеся Духам,
<p>19 гаворачы між сабою псальмы, і гімны, і песьні духоўныя; сьпяваючы і граючы Госпаду ў сэрцах вашых.
<p>20 Дзякуючы заўсёды Богу і Айцу за ўсё ў імя Госпада нашага Езуса Хрыста,
<p>21 падпарадкоўвайцеся адны адным у страху Хрыстовым.
<p>22 Жанчыны хай слухаюць мужоў сваіх, як Госпада,
<p>23 бо муж — галава жанчыны, як Хрыстос — галава Царквы, свайго Цела, якога Ён Збаўца.
<p>24 Але, як Царква пакараецца Хрысту, так і жонкі мужам сваім у-ва ўсім.
<p>25 Мужы, любіце жонкі свае, як і Хрыстос любіць Царкву, і самога сябе выдаў за яе,
<p>26 каб асьвяціць яе, ачышчаючы купальняй воднаю ў слове,
<p>27 каб паставіць самому сабе слаўную Царкву, без пляміны ці зморшчыны або чагосьці падобнага, але каб была яна сьвятая і беззаганная.
<p>28 Так і мужы павінны любіць жонак сваіх, як уласныя целы. Хто сваю жонку любіць, сам сябе любіць.
<p>29 Ніхто бо ніколі ня меў у нянавісьці цела свайго, але корміць і спагадае яму, як Хрыстос Царкве,
<p>30 бо мы — члены Цела Яго.
<p>31 Дзеля таго пакіне чалавек бацьку і матку і злучыцца з жонкай сваёй, і будуць двое адным целам.
<p>32 Гэта вялікая таямніца; а я кажу аб Хрысьце і Царкве.
<p>33 Вось жа і вы, усякі па сабе, кожны хай любіць жонку сваю, як самога сябе, а жонка хай баіцца мужа свайго.

<h4>6</h4>
<p>1 Дзеці, слухайце бацькоў вашых у Госпадзе, бо гэта справядліва.
<p>2 Паважай бацьку твайго і маці тваю; гэта першае прыказаньне з абяцаньнем:
<p>3 каб добра было табе і каб быў ты даўгавечным на зямлі.
<p>4 І вы, бацькі, не раздражняйце дзяцей вашых, але ўзгадоўвайце іх у навуцы і напамінаньні Госпадавым.
<p>5 Нявольнікі, са страхам і дрыжаньнем у прастаце сэрца падпарадкоўвайцеся цялесным гаспадарам вашым, як Хрысту,
<p>6 не для вока служачы, каб людзям падабацца, але як слугі Хрыстовыя, выпаўняючыя волю Божую ад душы,
<p>7 з добрай воляй паслугуючы, як Госпаду, а ня людзям,
<p>8 ведаючы, што кожны, хто б зрабіў дабро, той і ад Бога атрымае, ці ён нявольнік, ці вольны.
<p>9 І вы, гаспадары, падобна рабіце ім, зьмяншаючы пагрозы, ведаючы, што і іхні і ваш Госпад ёсьць ў небе, і што Ён не ўзіраецца на асобу.
<p>10 Наастатак, браты, умацоўвайцеся ў Госпадзе і ў сіле моцы Ягонай.
<p>11 Апранецеся ў зброю Божую, каб змаглі ўстаяць супраць хітрыкаў д’ябла.
<p>12 Бо нашае ваяваньне ня супраць крыві і цела, але супраць начальстваў, супраць ўладаў, супраць уладальнікаў гэтага сьвету цемры, супраць духаў злосьці нябесных.
<p>13 Дзеля таго вазьміце зброю Божую, каб маглі ў дзень ліхі ўстаяць і ва ўсім застацца дасканалымі.
<p>14 Дык стойце, падперазаўшы паясьніцы вашыя праўдаю і надзеўшы панцыр справядлівасьці,
<p>15 і абуўшы ногі ў гатоўнасьць абвяшчаць Эвангельле супакою;
<p>16 на ўсякую нагоду вазьміце шчыт веры, якім зможаце патушыць усе агністыя стрэлы ліхога;
<p>17 і вазьміце шалом збаўленьня разам з мячом Духа, якім ёсьць Слова Божае,
<p>18 усьцяж молячыся ўсякаю малітваю і просьбаю ў Духу, і чуваючы з вытрываласьцю і просьбаю за ўсіх сьвятых
<p>19 і за мяне, каб дадзены быў мне дар слова на адчыненьне вуснаў маіх, каб адважна выяўляў таямніцы Эвангельля,
<p>20 якога я пасланец у путах, каб меў адвагу так, як мне належыцца, гаварыць.
<p>21 Каб жа і вы ведалі пра мае справы, што раблю, пра ўсё гэта раскажа вам Тыхік, найдаражэйшы брат і верны слуга ў Госпадзе,
<p>22 якога я паслаў да вас на тое, каб вы ведалі, што ў нас робіцца, і каб ён пацешыў сэрцы вашыя.
<p>23 Супакой вам, браты, і любоў з вераю ад Бога Айца і Госпада Езуса Хрыста.
<p>24 Ласка з усімі, якія любяць Госпада нашага Езуса Хрыста ў незьнішчальнасьці.