01 – 02 – 03 – 04

Разьдзел 4

1 Дык сьведчу перад Богам і Госпадам нашым Ісусам Хрыстом, Які будзе судзіць жывых і мёртвых у зьяўленьні Сваім і ў царстве Сваім:

2 прапаведуй слова, настаівай у час і ня ў час, дакарай, пагражай, малі з усенькай доўгацярплівасьцяй і навучаньнем,

3 бо будзе час, калі здаровае навукі прымаць ня будуць, але водле свайго пажаданьня будуць выбіраць сабе вучыцялёў, лашчаныя па слыху,

4 і ад праўды слых адвернуць і зьвернуцца да казак.

5 Але ты будзь чуйны ў-ва ўсім, цярпі і гора, рабі дзела дабравешчаньня, служэньне твае выпаўняй.

6 Бо мяне ўжо на жэртву прыгатавалі, і час майго адыходу настаў.

7 Бароўся я добрай барацьбой, бег закончыў, веру захаваў;

8 наастатак гатовіцца мне вянок праўды, які дасьць мне Госпад, праведны Судзьдзя, у гэны дзень; і ня толькі мне, але і ўсім, што зьяўленьне Яго палюбілі.

9 Пастарайся хутка прыйсьці да мяне.

10 Бо Дымас пакінуў мяне, палюбіўшы цяперашні век, дый пайшоў у Фесалоніку; Крыскент у Галятыю; Ціт у Дальматыю; адзін Лукаш са мною.

11 Марка, узяўшы, прывядзі з сабою, бо ён мне патрэбны для служэньня,

12 Тыхіка-ж я паслаў у Эфэс.

13 Плашч, што пакінуў я ў Троадзе у Карпы, ідучы, прынясі, дый кнігі, асабліва скураныя.

14 Аляксандра, меднік, шмат зрабіў мне благога. Няхай дасьць яму Госпад водле ўчынкаў Яго!

15 Сьцеражыся яго і ты, бо ён вельмі працівіцца нашым словам.

16 Пры першым маім адказе нікога ня было са мною, але ўсе мяне пакінулі. Няхай ня будзе ім палічана!

17 Госпад жа стануў перада мною і ўмацаваў мяне, каб пропаведзь праз мяне забясьпечана была, ды каб і пачулі яе ўсе пагане; і я вызваліўся з ільвінае ляпы.

18 I вызваліць мяне Госпад ад усякага ліхога дзела і спасе для Свайго Нябеснага Царства. Яму слава на векі вякоў. Амін.

19 Прывітай Прыскіллу і Акілу і дом Анісіфараў.

20 Эраст астаўся ў Карыньце; Трахіма-ж я пакінуў хворага ў Мілеце.

21 Пастарайся прыйсьці да зімы. Вітаюць цябе Яўвул і Пуд, і Лін і Кляўдыя, і ўсе браты.

22 Госпад Ісус Хрыстос з духам тваім. Ласка з вамі. Амін. Другое да Цімахвея, першага рукапакладзенага япіскапа Эфэскае царквы, пісанае з Рыму, калі паўторна стануў Паўла перад кесарам Нэронам.