01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08

2 Я сплю, але сэрца мае чуе. Гук! любовы мой стукае: „Адчыні імне, сястра мая, прыяцелка мая, галуба мая, беззаганная мая, бо галава мая ўся ў расе, сукры мае -- у ночнай вогкасьці". З Я ськінула адзежыну сваю; як я маю адзяваць яе? я памыла ногі свае; як жа імне пэцкаць іх? 4 Любовы мой выцягнуў руку сваю перазь адтуліну, і нутр мой узрушыўся ў імне. 5 Устала я, каб адамкнуць любоваму свайму, і з рук маіх капала міра, і з палцаў маіх міра сьцякала на клямку замка. 6 Адамкнула я любоваму свайму, але любовы мой шчэз, прайшоў. Дух імне заняло, як ён гукаў; я шукала яго, і не знайшла яго; гукала яго, але ён не адказаў імне; 7 Знайшлі мяне вартаўнікі, кружыняючы па месьце; зьбілі мяне, зранілі мяне; зьнялі зь мяне вопратку сьцерагучыя сьцены. 8 Заклінаю вас, дачкі ерузалімскія: калі вы знойдзеце любовага майго, што скажаце яму? - Што я хворая зь любові.

9 Чым любовы твой нашы за іншага любовага, найвазарнейшая із жанок ? чым любовы твой накшы за іншага любовага, што ты так заклінаеш вас?

10 Любовы мой бялюсеяькі а румены, найгалаўнейшы памеж дзесяцёх тысячаў. 11 Галава ягоная - чыстае золата; сукры ягоныя хвалююцца, чорныя, як ґруґан; 12 Вочы ягоныя - як галубы ля цур'ёў водаў, абмытыя малаком, дабрусенька асаджаныя; ІЗ Шчокі ягоныя - радкі духмяныя, лехі пахнючых расьлінаў; вусны ягоныя - лілі, капаюць цякучую міру; 14 Рукі ягоныя - залатыя кругліцы з усаджанымі топазамі; жывот ягоны - бліскучая сланёвая косьць, абкладзеяая шафірамі; 15 Галёнкі ягоныя - мрамарныя стаўпы, пастаноўленыя на подах із найчыстшага золата; выгляд ягоны - як Лібан, выборны, як кедры; 16 Паднябеньне яговае -- саладзіня; і ўвесь ён - любата. Гэта любовы мой, і гэта прыяцель мой, дачкі ерузалімскія!