01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14
15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28

10

Пакліканьне сотніка Карнэля

1. А ў Цэзарэі жыў адзін чалавек на імя Карнэль, сотнік кагорты, званай Італійскай,

2. пабожны і багабаязны з усім домам сваім. Багата ён даваў міласьціну людзям ды заўсёды маліўся да Бога.

3. Каля дзевятае гадзіны дня ён у зьяве выразна ўбачыў анёла Божага, уваходзячага да яго і кажучага яму: "Карнэль!"

4. Ён жа, углядаючыся ў яго, ахоплены страхам сказаў: "Што, гаспадару?" Анёл сказаў Яму: "Малітвы твае і міласьціны твае падняліся на памяць перад абліччам Бога.

5. Дык зараз жа пашлі людзей у Ёппу і прывядзі нейкага Сымона, званага Пятром.

6. Ён гасьціць у нейкага гарбара Сымона, якога дом каля мора".

7. Калі зыйшоў анёл, каторы з ім гутарыў, Карнэль паклікаў двух сваіх дамоўнікаў і багабойнага ваяку, з тых, што былі яму падначалены,

8. ды, расказаўшы ім усё, паслаў іх у Ёппу.

9. На другі дзень, калі яны былі ў дарозе ды набліжаліся да горада, Пётар узыйшоў на дах памаліцца, а была меней болей шостая гадзіна.

10. І пачуў ён голад, і захацелася яму есьці; пакуль жа гатавалі, найшло на яго захапленьне,

11. і ён убачыў адкрытае неба ды нейкую рэч спускаючыся, падобную да вялікага абруса, за чатыры канцы спусканага на зямлю.

12. Былі на ім усякія чацьвераногія, і паўзуны зямныя, і нябесныя птушкі.

13. І азваўся голас да яго: "Устань, Пётар, забівай і еш!"

14. А Пётар сказаў: "Ніякім чынам, Госпадзе, бо я ніколі ня еў нічога паганага і нячыстага".

15. І голас паўторна азваўся да яго: "Што Бог ачысьціў, не называй таго нячыстым".

16. І паўтарылася гэта тры разы. І зараз жа той прадмет быў узяты ў неба.

17. І калі Пётар разважаў, што можа азначаць зьява, якую бачыў, перад брамай затрымаліся пасланьнікі Карнэля і пыталіся пра дом Сымона.

18. Яны пыталіся ў голас, ці тут гасьціць Сымон, называны Пятром.

19. А Пятру, разважаючаму пра зьяву, сказаў Дух: "Вось гэтыя тры мужчыны пытаюцца пра цябе.

20. Дык устань, зыйдзі на ніз ды ідзі да іх, не сумняваючыся, бо Я іх паслаў".

21. Дык зыйшоў Пётар да тых людзей і сказаў: "Гэта я той, каторага шукаеце. Што за прычына, дзеля якой вы прыбылі?"

22. Яны адказалі: "Сотнік Карнэль, чалавек справядлівы і багабойны, аб чым можа засьведчыць увесь народ Юдэйскі, атрымаў ад анёла сьвятога даручэньне паклікаць цябе ў свой дом і выслухаць тое, што ты скажаш".

23. Тады Пётр запрасіў іх у дом і пачаставаў. А на другі дзень у таварыстве некаторых братоў з Ёппы разам з імі выбраўся ў дарогу.

24. На другі дзень прыбылі ў Цэзарэю. Карнэль жа чакаў на іх, склікаўшы сваіх сваякоў і блізкіх прыяцеляў.

25. І калі Пётар уваходзіў, Карнэль выйшаў яму на сустрач, упаў яму да ног і пакланіўся.

26. Пётар жа падняў яго, кажучы: "Устань, бо і я такі самы чалавек".

27. І, гутарачы з ім, увайшоў у дом і знайшоў там шмат сабраўшыхся,

28. і сказаў ім: "Ведаеце, што Юдэю нельга спатыкацца або гасьціць з чужынцамі. Але Бог мне аб'явіў, што ніводнага чалавека нельга лічыць паганым і нячыстым.

29. Таму вось, запрошаны, я, не сумняваючыся, прыбыў. Дык цяпер пытаюся, навошта мяне запрасілі?"

30. І Карнэль адказаў: "Чатыры дні таму а дзевятай гадзіне маліўся я ў сваім доме, і явіўся перада мною муж у бліскучай шаце,

31. і сказаў: "Карнэль, твая малітва выслухана, і Бог успомніў на твае міласьціны.

32. Дык пашлі ў Ёппу і пакліч Сымона, званага Пятром. Ён гасьціць у доме Сымона гарбара каля мора".

33. Дык я паслаў, не марудзячы, па цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў. Цяпер усе мы стаім перад Богам, каб паслухаць усяго, што табе Госпад даручыў".

34. Тады Пётар, адкрыўшы вусны, сказаў: "Я сапраўды пераконваюся, што Бог не зважае на асобу,

35. але ў кожным народзе мілы яму той, хто баіцца Яго і спаганяе справядлівасьць.

36. Паслаў Ён сваё Слова сынам Ізраэля, абшчаючы ім мір праз Езуса Хрыста. Ён - Госпад усіх.

37. Вы ведаеце, што адбывалася ва ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі, па хросьце, які прапаведываў Ян;

38. пра Езуса з Назарэту, каторага Бог намасьціў Духам Сьвятым і магутнасьцю, што хадзіў Ён, чынячы дабро і аздараўляючы ўсіх апанаваных дэманам, бо Бог быў з Ім.

39. І мы - сьведкі ўсяго, што Ён учыніў у зямлі Юдэйскай і ў Ерузаліме. Яго вось забілі, павесіўшы на дрэве.

40. Але Бог уваскрасіў Яго на трэці дзень і даў Яму аб'яўляцца,

41. ды не ўсяму народу, але сьведкам, выбраным наперад Богам, нам, каторыя з Ім елі і пілі па ўваскрасеньні Ягоным.

42. І Ён нам загадаў вясьціць і сьведчыць народу, што Ён устаноўлены Богам суддзёю жывых і памёршых.

43. І ўсе прарокі сьведчаць гэта, што кожны, хто верыць у Яго, атрымае адпушчэньне грахоў праз імя Яго".

44. І калі Пётар яшчэ гаварыў гэта, Дух Сьвяты зыйшоў на ўсіх, каторыя слухалі слова.

45. Дык веручыя з абрэзаных, прыйшоўшыя з Пятром, былі надта зьдзіўлены, што дар Духа Сьвятога вылітыы быў таксама на паганаў,

46. бо чулі іх гаворачымі (чужымі) мовамі і славячымі Бога. Тады вось азваўся Пётар:

47. "Хто можа забараніць хрысьціць тых, што атрымалі Духа Сьвятога, як і мы?"

48. І загадаў іх хрысьціць у імя Езуса Хрыста. Тады прасілі яго затрымацца ў іх некалікі дзён.