01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14
15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28

9

Аздараўленьне спараліжаванага

1.   Затым Езус, увайшоўшы ў лодку, пераправіўся (назад) і прыбыў у свой горад.

2.   І зараз прынесьлі да Яго спараліжаванага, лежачага на ложку. І, бачачы іхнюю веру, (Езус) сказаў спараліжаванаму: "Вер, сыне, адпускаюцца табе твае грахі".

3.   І вось жа некаторыя з кніжнікаў думалі сабе: "Ён блюзьніць".

4.   Езус жа, пранікшы іх думкі, сказаў: "Чаму ліха думаеце ў вашых сэрцах?

5.   Што лягчэй сказаць: "Адпускаюцца табе грахі", ці таксама: "Устань і хадзі?"

6.   А каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае на зямлі ўладу адпушчаньня грахоў, - кажа тады спараліжаванаму: "Устань, вазьмі ложак твой і ідзі ў дом твой".

7.   Дык той устаў і пайшоў да дому свайго.

8.   Бачачы гэта, грамады праняліся страхам і славілі Бога, што даў такую моц людзям.

Пакліканьне Матэвуша

9.   І, адыходзячы адтуль, убачыў Езус чалавека, імем Матэвуш, каторы сядзеў пры мытні. Дык сказаў яму: "Хадзі за Мной!" І ён, падняўшыся, пайшоў за Ім.

10. І сталася, калі Езус сядзеў за сталом у доме, прыйшлі многія мытнікі і грэшнікі і сядзелі разам з Езусам і Яго вучнямі.

11. Бачачы гэта, фарысэі казалі вучням Ягоным: "Чаму з мытнікамі і грэшнікамі есьць ваш Вучыцель?"

12. Пачуўшы ж гэта, Езус сказаў: "Не здаровым трэба лекара, але тым, што блага чуюцца.

13. Дык ідзіце і навучыцеся, што значыць: "Міласэрдзя хачу, а не ахвяры". Бо не прыйшоў Я прызываць справядлівых, але грэшнікаў".

Хрысьціянскі пост

14. Затым падышлі да Яго Янавы вучні і казалі: "Чаму гэта мы і фарысэі часта посьцім, а вучні Твае ня посьцяць?"

15. Сказаў ім Езус: "Ці ж могуць вясельнікі сумаваць, пакуль малады  з імі? Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх маладога, і тады яны будуць пасьціць.

16. Ніхто не прышывае латы новага сукна да старога адзеньня, бо яна разьдзірае яго, і дзіра робіцца большай.

17. Таксама не ўліваюць маладое віно ў старыя мяхі, бо яно разрывае мяхі старыя, і віно выліваецца, і мяхі прападаюць. Дык вось маладое віно ўліваюць у новыя мяхі, і такім чынам адно і другое зьберагаецца".

Два цуды ў Кафарнаўме

18. Калі Езус гэта гаварыў, якраз адзін начальнік падыйшоў да Езуса, і пакланіўся, і сказаў: "Госпадзе, дачка мая перад хвілінай сканала, але прыйдзі, ускладзі на яе сваю руку, і яна жыць будзе".

19. І Езус, падняўшыся, разам з вучнямі сваімі пайшоў за ім.

20. І вось жанчына, каторая праз дванаццаць гадоў цярпела на крывацёк, падыйшла ззаду і дакранулася да краю адзеньня Яго.

21. Бо казала сабе: "Калі толькі дакрануся да вопраткі Ягонай, паздаравею".

22. Езус жа, павярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: "Вер, дачка, вера твая аздаравіла цябе". І аздароўленай была жанчына ад тае хвіліны.

23. А Езус прыйшоў у дом начальніка, і ўбачыў жалейнікаў і натоўп галосячы, і сказаў:

24. "Адступецеся, не памерла дзяўчына, але сьпіць". Дык сьмяяліся з Яго.

25. А калі людзей выправілі, увайшоў і ўзяў яе за руку, і дзяўчынка паднялася.

26. І вестка аб гэтым разыйшлася па ўсёй той зямлі.

Аздараўленьне двух сьляпых

27. Калі Езус адыходзіў адтуль, ішлі за Ім два сьляпыя, крычучы: "Сыне Давідаў, зжалься над намі!"

28. А калі Езус увайшоў у дом, сьляпыя падыйшлі да Яго. Дык Езус спытаўся ў іх: "Ці верыце, што Я магу вам гэта зрабіць?" Сказалі Яму: "Так, Госпадзе".

29. Тады Езус дакрануўся да іх вачэй і сказаў: "Хай вам станецца як вы верыце".

30. І адкрыліся вочы ім. А Езус прыгразіў ім, кажучы: "Глядзіце, каб ніхто пра гэта не даведаўся".

31. Але яны, адыйшоўшыся, разславілі Яго па ўсёй той зямлі.

Аздараўленьне нямога

32. Па іх адыходзе прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага нячыстым.

33. Калі ж выгнаў нячыстага духа, нямы той прагаварыў. Дык дзівіліся людзі і казалі: "Ніколі гэтага не здаралася ў Ізраэлю".

34. Фарысэі ж казалі: "Сілай князя д'ябальскага выганяе ліхія духі".

Езус шкадуе людзей

35. І абходзіў Езус усе гарады і вёскі, вучачы ў сынагогах, і вешчучы Эвангельле Каралеўства Божага, і аздараўляючы ўсякую хваробу ды ўсякую немач.

36. Бачачы людзей, Езус шкадаваў іх, бо былі зьняможаныя і кінутыя як авечкі бяз пастыра.

37. Затым сказаў вучням сваім: "Жніво вялікае, але працаўнікоў мала.

38. Дык прасіце Гаспадара жніва, каб паслаў працаўнікоў на жніво сваё".