01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10
11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21

16 „Гэта сказаў Я вам, каб вас не спадманулі. 2 Будуць вылучаць вас із бажніцаў; але, прыходзе гадзіна, што кажны, хто заб'ець вас, будзе думаць, што ён абракае службу Богу. 3 I гэта яны будуць рабіць, бо не пазналі Айца ані Мяне.

4 „Але гэта Я сказаў вам, каб, як прыйдзе тый час, вы памятавалі гэта, што Я сказаў вам; а не сказаў вам гэтага спачатку, бо быў з вамі. 5 А цяпер іду да Тога, Хто паслаў Мяне, і ніхто з вас ня пытаецца ў Мяне: ,Куды йдзеш?' 6 Але ад тога, што Я гэта выказаў вам, смутак напоўніў сэрца вашае.

7 „Але Я праўду кажу вам: карысна вам, каб Я адышоў; бо, калі Я не адыйду, Пацяшыцель ня прыйдзе да вас; калі ж пайду, пашлю Яго да вас. 8 I, прышоўшы, Ён згане сьвет узглядам грэху а справядлівасьці а суду: 9 Узглядам грэху, бо ня вераць у Мяне; 10 Узглядам справядлівасьці, бо Я йду да Айца, і ўжо ня будзеце бачыць Мяне; 11 Узглядам суду, бо князь гэтага сьвету засуджаны.

12 „Яшчэ казаць вам маю шмат, але вы ня здолееце перанесьці гэтага цяпер. 13 А як прыйдзе Ён, Дух праўды, увядзець вас да ўсяе праўды, бо Ён ня будзе гукаць ад Сябе, але будзе казаць тое, што будзе чуць, і йдучае абясьціць вам. 14 Ён Мяне ўславе, бо з Майго возьме й абясьціць вам. 15 Усе, што Айцец мае, ё Мае; затым Я й сказаў, што Ён із Майго возьме й абясьціць вам. 16 Часіна, і вы ня будзеце бачыць Мяне; і ўзноў часіна, і вы абачыце Мяне, бо Я йду да Айца". 17 I некатрыя з вучанікаў гукалі адзін аднаму: „Што гэта Ён кажа нам: ,Часіна, і вы ня будзеце бачыць Мяне; і ўзноў часіна, і вы абачыце Мяне, бо Я йду да Айца'?" 18 Дык яны гукалі: „Што гэта такое Ён кажа : ,Часіна' ? Ня ведаем, што Ён кажа". 19 I пазнаў Ісус, што зычылі ў Яго пытацца, і сказаў ім: „Ці праз тое вы разважаеце адзін із адным, што Я сказаў: ,Часіна, і вы ня будзеце бачыць Мяне; і ўзноў часіна, і вы абачыце Мяне'? 20 Запраўды, запраўды кажу вам: вы будзеце плакаць а галасіць, але сьвет будзе цешыцца; вы будзеце зьнемарашчаны, але немарасьць ваша абернецца ў радасьць. 21 Жонка, як родзе, мае немарасьць.бо гадзіна ейная прышла, але як народзе дзяцё, ужо ня памятуе атугі з радасьці, што людзіна на сьвет нарадзілася. 22 I вы цяпер маеце немарасьць; але Я ўзноў абачу вас, і ўсьцешыцца сэрца вашае, і радасьці вашае ніхто не адбярэць у вас. 23 I таго дня вы нічога не папытаецеся ў Мяне. Запраўды, запраўды кажу вам: калі чаго папросіце ў Вайца, дасьць вам у імя Мае. 24 Дагэтуль вы нічога не прасілі ў імя Мае; прасіце й адзяржыце, каб радасьць ваша была поўная. 25 Гэта Я атумекамі казаў вам; настаець гадзіна, што Я ўжо ня буду гукаць вам атумекамі, але выразьліва праз Айца абяшчу вам. 26 Таго дня будзеце прасіць у імя Мае, і не кажу вам, што Я буду прасіць Айца за вас; 27 Бо Айцец Сам любе вас, бо вы Мяне ўлюбілі і ўверылі, што Я ад Бога вышаў. 28 Вышаў ад Айца і прышоў на сьвет; ізноў пакідаю сьвет і йду да Айца". 29 Кажуць Яму вучанікі Ягоныя: „Вось, цяпер Ты выразьліва кажаш, і атумекамі ня гукаеш. 30 Цяпер мы ведаем, што Ты ведаеш усе, і не патрабуеш, каб хто ў Цябе пытаўся. Затым верым, што Ты ад Бога вышаў". 31 Адказаў ім Ісус: „Цяпер верыце? 32 Вось, прыходзе гадзіна, і прышла, што вы расьцярушыцеся, кажны да сябе самога і Мяне пакінеце аднаго; але Я не адзін, бо Айцец із Імною. 33 Гэта сказаў Я вам, каб вы ў Імне супакой мелі. У сьвеце будзеце мець атугу, але будзьце адважныя: Я перамог сьвет".