На "Госпадзе, Цябе клічу...":
(Тон 7): Я стаўся падобным да жывёлы, паняволіў
пажаданьням душу маю; цяпер ня сьмею ўзьняць вочы да Цябе, Хрысьце, але, як
мытнік, схіліўшыся, клічу: "Божа, ачысьці мяне, грэшнага!".
Чатыры песьні з актойха належнага тону і тры з мінэі.
Дагматык належнага тону.
Пракімен (Пс 79):
Пастыру Ізраіля, слухай, Ты, што кіруеш быццам статкам, родам Язэпа.
Верш: Зьявіся Ты, што сядзіш на хэрувімах.
Чытаньне кнігі Роду
Сказаў Госпад Аўраму: "Выйдзі з зямлі тваёй і з дому бацькі
твайго, і ідзі ў краіну, якую Я табе пакажу. Я ўчыню цябе вялікім народам, і
бласлаўлю цябе і зраблю слаўным імя тваё. Буду бласлаўляць тых, што блаславяць
цябе, а тых, што будуць праклінаць цябе, пракляну; і ўсе народы зямлі праз цябе
атрымаюць блаславеньне". Аўрам пайшоў, як сказаў яму Госпад, а з ім пайшоў і
Лот. Аўрам меў семдзесят пяць год, калі выйшаў з (зямлі) Харан. І ўзяў
Аўрам Сару, жонку сваю, і Лота, сына брата свайго, і ўсю маёмасьць і слугаў, што
мелі ў Харане; і выйшлі, каб ісьці ў зямлю Ханаанскую. І прайшоў Аўрам усю гэтую
краіну аж да месца Сыхем, што ля дуба высокага Мамбрэ. Хананейцы тады жылі ў той
краіне. І зьявіўся Госпад Аўраму і сказаў яму: "Нашчадкам тваім аддаю гэтую
зямлю". Аўрам збудаваў ахвярнік Госпаду, які зьявіўся яму.
(12:1–7)
Пракімен (Пс 80):
Радасна сьпявайце Госпаду, памочніку нашаму.
Верш: Вазьміце гусьлі і біце ў бубен.
Чытаньне кнігі Прыповесьцяў
Дурань верыць кожнаму слову; разважлівы зважае на шляхі свае.
Мудры баіцца і ўцякае ад злога; неразумны ў саманадзейнасьці сваёй чакае. Гарачы
чалавек робіць глупствы; зраўнаважаны заўсёды спакойны. Дурасьць – удзел
лёгкаверных; асьцярожныя вянчаюцца ведаю. Дрэнныя схіляюцца перад добрымі,
няверныя – перад дзьвярыма праведных. Бедны нямілы нават блізкім сваім; багаты
мае шмат прыяцеляў. Хто пагарджае бліжнім, той грэшыць; шчасьлівы той, хто
спагадае бедным. Ці ж ня блудзяць тыя, што задумваюць зло? Любоў і вернасьць –
вось добрыя намеры. Кожная праца прыносіць прыбытак, а пустаслоўе – толькі бяду.
Мудрасьць разумных – багацьце іх; вянец неразумных – дурасьць. Верны сьведка
ратуе людзей; ашуканец пашырае хлусьню. У страху Божым ёсьць надзея: для сыноў
сваіх Ён – прыстанішча. (14:15–26)
Далей – Літургія Раней Асьвячаных Дароў.
|
Галерэя
