01 – 02 – 03

Разьдзел 3

1 Напамінай ім, каб былі паслухмянымі ды карыліся начальству і ўладам, гатовыя на ўсякі добры ўчынак,

2 каб нікога не абмаўлялі, не сварыліся, але былі ціхімі і паказвалі ўсякую лагоднасьць да ўсіх людзей.

3 Бо і мы былі калісь неразумнымі, непакорнымі, збаламучанымі, былі рабамі пажаданьняў і розных раскошаў, жылі ў злосьці і зайздрасьці, былі агіднымі, ненавідзелі адзін аднаго.

4 Калі-ж зьявілася ласкавасьць і любоў да людзей Збавіцеля нашага, Бога,

5 Ён выбавіў нас ня водле ўчынкаў праведных, якія мы ўчынілі, а водле міласьці Сваей, праз купелю адраджэньня і абнаўленьня Сьвятым Духам,

6 Якога выліў на нас шчодра праз Ісуса Хрыста, Збавіцеля нашага,

7 каб, апраўдаўшыся ласкай Яго, зрабіліся мы водле спадзяваньня насьледнікамі жыцьця вечнага.

8 Слова вернае; і я жадаю, каб ты сцьвярджаў гэта, каб вераваўшыя ў Бога стараліся рупіцца аб добрыя ўчынкі: гэта добра і людзям карысна.

9 Дурнога-ж змаганьня, і радаводаў, і спрэчак, і сварак аб закон высьцерагайся, бо яны некарысныя і марныя.

10 Гарэтыка чалавека пасьля першага і другога нанамінаньня пакінь,

11 ведаючы, што гэтакі распусьціўся і грашыць, асуджаны сам сабою.

12 Калі-ж прышлю да цябе Арцема, або Тыхіка, пастарайся прыйсьці да мяне ў Нікаполь; бо я пастанавіў пражыць там зіму.

13 Дзіну законьніка і Апалёса пастарайся выправіць так, каб у іх ня было ні ў чым недастатку.

14 Няхай і нашыя вучацца практыкавацца ў добрых учынках дзеля пільных патрэбаў, каб ня былі бясплоднымі.

15 Вітаюць цябе ўсе, што са мною. Прывітай тых, што любяць нас у веры. Ласка з усімі вамі. Амін. Да Ціта, першага рукапаложанага япіскапа Крыцкае царквы, пісана з Нікаполю Македонскага.