01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06
Разьдзел 4
1 Кажу-ж: пакуль насьледнік — дзіця, ён нічым ня розьніцца ад раба, хаця і гаспадар усяго,
2 але ён пад апякунамі і аканомамі аж да вазначанага айцом часу.
3 Гэтак і мы, калі былі дзяцьмі, былі паняволены матэряльнымі зачаткамі сьвету;
4 калі-ж прыйшла поўня часу, Бог паслаў сына Свайго, які нарадзіўся ад жанчыны і быў пад законам,
5 каб адкупіць тых, што пад законам, каб нам узяць усынаўленьне.
6 А як вы сыны, дык Бог паслаў у сэрцы вашыя Духа Сына Свайго, які галосе: Авва, Ойча!
7 Дзеля гэтага ты ўжо ня раб, але сын; а калі сын, дык і насьледнік Божы праз Хрыста.
8 Але тагды, ня ведаючы Бога, вы служылі тым, што не па прыродзе богі;
9 цяпер-жа, пазнаўшы Бога, а балей — пазнаныя Богам, як вы варочаецеся ізноў да бяссільных і бедных матэр’яльных зачаткаў, якім хочаце служыць нанова?
10 Вы пілнуеце дні, месяцы, часы і годы.
11 Баюся за вас, ці не надарма я працаваў у вас.
12 Малю вас, браты, будзьце, як і я; бо і я, як вы. Вы нічым ня скрыўдзілі мяне;
13 ведаеце-ж, што я ў бяссільлі цела прапаведываў вам Эвангельле першы раз,
14 і вы не пагардзілі спакусай маей, што ў целе маім, і не адапхнулі, але прынялі мяне, як Ангела Божага, як Хрыста Ісуса.
15 Якое-ж было шчасьце вашае! Сьведчу-ж вам, што, калі-б было магчыма, вырваўшы вочы вашыя, аддалі-б вы мне.
16 Дык ці-ж я стаўся ворагам вашым, кажучы вам праўду?
17 Рупяцца аб вас нягодна, а хочуць адлучыць вас, каб вы рупіліся аб іх.
18 Добра-ж рупіцца аб добрым заўсёды, а ня толькі, як я прыходжу да вас,
19 дзеткі мае, якімі ізноў мучуся ў радзінах, пакуль ня знойдзе абраз свой у вас Хрыстос!
20 Хацеў бы я цяпер быць у вас і зьмяніць голас мой, бо я ў недаўменьні аб вас.
21 Скажэце мне вы, што жадаеце быць пад законам: ці-ж вы ня слухаеце закону?
22 Бо напісана, што Аўраам меў двох сыноў: аднаго ад рабыні, а другога ад вольнай (Быт. 16, 15; 21, 3).
23 Але, каторы ад рабыні, той народжаны водле цела, а каторы ад вольнай, той водле прырачэньня.
24 Гэта ёсьць інасказ. Бо гэта два запаветы: адзін ад гары Сынайскае, што родзіць на рабства, якое ёсьць Агара;
25 бо Агара ёсьць гара Сынай у Арабіі і адпавядае цяперашняму Ерузаліму, ды з дзяцьмі сваімі ў рабстве;
26 а вышэйшы Ерузалім свабодны, які ёсьць маці ўсім нам.
27 Бо напісана: Узьвесяліся, няплодная, якая не раджаеш; загукай і загаласі ты, якая ня мучылася, родзячы. Бо ў пакіненай шмат балей дзяцей, чымся ў маючай мужа (Ісая 54, 1).
28 Мы-ж, браты, — водле Ізаака, дзеці прырачэньня.
29 Але, як тагды народжаны водле цела перасьледаваў таго, што водле духа, гэтак і цяпер.
30 Што-ж кажа Пісаньне? Выжані рабыню і сына яе, бо сын рабыні ня будзе насьледнікам разам з сынам свабоднай (Быт. 21, 10).
31 Вось-жа, браты, мы дзеці не рабыні, а свабоднай.
|