01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12
13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24

Разьдзел 17

1 І сказаў Ісус да вучняў сваіх: спакусы ня могуць ня прыйсьці, але гора таму, праз. каго яны прыходзяць:

2 лепей было-б яму, каліб камень ад жорнаў павесілі яму на шыю і кінулі яго ў мора, чымся каб ён спакусіў аднаго з малых гэтых.

3 Глядзіце-ж за сабою. Калі-ж саграшыць проці цябе брат твой, дакарай яго і, калі пакаецца, даруй яму;

4 і калі сем разоў у дзень саграшыць проці цябе і сем разоў у дзень зьвернецца да цябе ды скажа: "каюся", даруй яму.

5 I сказалі апосталы Госпаду: дадай нам веры.

6 Госпад сказаў: калі-б вы мелі веру з зерне гарчычнае і сказалі смакоўніцы гэтай: выvкараніся і перасадзіся ў мора, то яна паслухала-б вас.

7 А хто з вас, маючы слугу, што гарэ ці пасе, калі ён прыдзе з поля, скажа яму: ідзі хутчэй, сядай за стол?

8 Дык ці ж ня скажа яму: прырыхтуй мне павячэраць і, падперазаўшыся, служы мне, пакуль буду есьці ды піць, і пасьля еш і пі сам?

9 Ці дзякуе ён слузе гэнаму за тое, што зрабіў загаданае яму? Ня думаю.

10 Так і вы, калі выvпаўніце ўсё, што загадана вам, кажыvце: мы слугі нічога ня вартыя, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць.

11 І сталася, як ішоў да Ерузаліму, праходзіў між Самарыяй і Галілеяй.

12 I, калі ўваходзіў Ён у адно сяло, спаткалі Яго дзесяцёра пракажоных, якія затрымаліся здалёк.

13 і моцным голасам гаварылі: Ісус Настаўнік! памілуй нас.

14 Убачыўшы іх, Ён сказаў ім: ідзеце, пакажэцеся сьвяшчэньнікам. I калі яны йшлі, ачысьціліся.

15 Адзін жа з іх, бачучы, што паздаравеў, вярнуўся, моцным голасам славючы Бога,

16 і паваліўся да ног Яго, дзякуючы Яму, і гэта быў Самаранін.

17 Тады Ісус сказаў: ці ня дзесяць ачысьціліся? дзе-ж дзевяць?

18 яны не вярнуліся аддаць славу Богу, апрача гэтага чужынца.

19 I сказаў яму: устань, ідзі; вера твая спасла цябе.

20 Запытаны-ж фарысэямі, калі прыйдзе Царства Божае, адказаў ім: ня прыйдзе Царства Божае відавочна.

21 і ня скажуць: вось яно тут, ці вось там. Бо вось, Царства Божае ўнутры вас ёсьць.

22 Вучням жа сказаў: прыйдуць дні, калі захочаце бачыць хоць адзін дзень Сына Чалавечага, і ня ўбачыце;

23 і скажуць вам: "вось тут", ці "вось там", — ды не хадзіце й не ганяйцеся,

24 бо як бліскавіца, мільгануўшы з аднаго краю неба, да другога краю неба сьвеціць, так будзе Сын Чалавечы ў дзень свой.

25 Але мусіць Ён многа працярпець, і адцураецца яго род гэты.

26 I, як было ў дні Ноя, так будзе ў дні Сына Чалавечага:

27 елі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж да таго дня, як Ной увайшоў у човен, і прыйшоў патоп і загубіў усіх.

28 Таксама, як было ў дні Лота: елі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;

29 але ў дзень, калі Лот выйшаў з Садому, лінуў агонь ды з серкаю з неба і зьнішчыў усіх.

30 Так будзе і ў той дзень, калі прыйдзе Сын Чалавечы.

31 У той дзень, хто будзе на страсе, а рэчы яго ў доме, няхай ня зыходзе ўзяць іх; і хто будзе ў полі, таксама няхай не варочаецца.

32 Спомніце жонку Лотаву.

33 Хто будзе старацца захоўваць душу сваю, той заґубіць яе; а хто загубіць яе, той ажыvвіць яе.

34 Кажу вам: у тую ноч будзе двое на аднэй пасьцелі: аднаго возьмуць, — а другога пакінуць;

35 і дзьве будуць малоць разам: адна будзе ўзята, а другая пакінена;

36 і двое будуць у полі; адзін узяты будзе, а другі пакінены.

37 I, пытаючыся, казалі Яму: дзеv, Госпадзе? Ён жа сказаў ім: дзе толькі цела, там зьбяруцца і арлы.