01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08
09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16

Разьдзел 2

1 Праз колькі дзён ізноў прыйшоў Ён у Капэрнаум, і разыйшлося, што Ён у доме.

2 Зараз сабралося гэтулькі народу, што ўжо і ля дзьвераў ня было месца; і Ён гаварыў ім слова.

3 І прыйшлі да Яго з спараліжаваным, якога несьлі чацьвёра;

4 і, ня маючы магчымасьці прыйсьці да Яго цераз народ, раскрылі страху дому, дзе Ён быў, і, зробіўшы дзіру, спусьцілі ,пасьцель, на якой ляжаў спараліжаваны.

5 Ісус, бачучы веру іх, кажа паралітыку: дзіця, даруюцца табе грахі тваі.

6 Тут жа сядзелі некаторыя з кніжнікаў і разважалі ў сэрцах сваіх:

7 што гэта Ён гэтак блюзьніць? Хто можа дараваць грахі, апрача аднаго Бога?

8 Ісус, ураз жа даведаўшыся духам Сваім, што яны гэтак думаюць сабе, сказаў Ім: на што гэтак думаеце ў сэрцах вашых?

9 Што лягчэй? ці сказаць паралітыку: даруюцца табе грахі? ці сказаць: устань, вазьмі ложак свой і хадзі?

10 Але, каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — кажа паралітыку:

11 Табе кажу: устань, вазьмі ложак твой ды йдзі ў дом твой.

12 Той ураз жа ўстаў і, узяўшы ложак, выйшаў перад усімі, так што ўсе дзівіліся і славілі Бога, кажучы: ніколі нічога такога мы ня бачылі.

13 I выйшаў Ісус ізноў да мора; і ўвесь народ пайшоў да Яго, і Ён навучаў іх.

14 Праходзячы, угледзіў Ён Левія Алфеявага, сядзючы на мытніцы, і кажа яму: ідзі за Мною. I той, устаўшы, пайшоў за Ім.

15 I сталася, калі Ісус сядзеў за сталом у доме ягоным, пасядалі з Ім і вучнямі Яго шмат мытнікаў ды грэшнікаў, бо было іх многа, і яны йшлі за Ім.

16 Кніжнікі й фарысэі, угледзіўшы, што Ён есьць з мытнікамі ды грэшнікамі, кажуць вучням Яго: як гэта Ёнесьцьі есьць з мытнікамі ды грэшнікамі?

17 Пачуўшы гэтае, Ісус кажа ім: не здаровым трэба лекара, але хворым. Я прыйшоў клікаць не сьвятых, але грэшнікаў да пакуты.

18 А вучні Іоанавы і фарысэйскія пасьцілі, і прыходзяць да Яго ды кажуць: чаму вучні Іоанавы ды фарысэйскія посьцяць, а Тваі вучні ня посьцяць?

19 I сказаў ім Ісус: ці могуць пасьціць сыны вясельля, калі з імі жаніх? Пакуль маюць сярод сябе жаніха, ня могуць пасьціць.

20 Але прыйдуць дні, калі возьмуць ад іх жаніха, і тады будуць пасьціць у тыя дні.

21 I ніхто не прышывае лапінкі з новай тканіны да старое адзежыны, бо новая лапінка адарвецца ад старога, і дзіра будзе яшчэ большая.

22 I ніхто не налівае новага віна ў старыя мяхі, бо новае віно прарве мяхі, і віно выцяча, ды мяхі прападуць; але віно новае трэба ўліваць у новыя мяхі.

23 I давялося пераходзіць Яму ў суботу цераз засевы; і пачалі вучні Ягоныя дарогаю рваць калосьсе.

24 Фарысэі сказалі Яму: глядзі, чаму яны робяць у суботу тое, чаго ня сьлед рабіць?

25 Ён сказаў ім: няўжо-ж вы ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід, калі меў патрэбу й галадаў сам ды быўшыя з ім?

26 Як увайшоў ён у дом Божы за архірэя Авіафара ды еў хлябы ахвярныя, якіх ня можна было есьці нікому, апрача сьвяшчэньнікаў, і даў і тым, што былі з ім.

27 I сказаў ім: субота для чалавека, але не чалавек для суботы;

28 вось чаму Сын Чалавечы ёсьць гаспадар і над суботай.