Ютрань - Псалом 118

ПЕРШАЕ СТАЯНЬНЕ

 

Шчасьлівыя тыя, чый шлях беззаганны, * што жывуць згодна з законам Гасподнім.

Шчасьлівыя тыя, што выконваюць Ягоныя загады* і ўсім сэрцам шукаюць Яго.

Яны ня чыняць беззаконьня, * і ходзяць па Ягоным шляху.

Ты загадаў нам пільна захоўваць запаветы Твае. * Хай шляхі мае захоўваюць устанаўленьні Твае.

Не пасаромеюся, * калі зважаць буду на ўсе загады Твае.

Буду славіць Цябе ў правасьці сэрца майго, * калі пазнаю прысуды справядлівыя Твае.

Буду захоўваць запаветы Твае: * не пакідай мяне ніколі.

Як захаваць юнаку чыстым шлях свой? * Спаўняючы слова Тваё.

Усім сэрцам маім шукаю Цябе: * ня дай мне адысьці ад Тваіх загадаў.

У сэрцы маім я захаваў слова Тваё, * каб мне не зграшыць перад Табою.

Блаславёны Ты, Госпадзе: * навучы мяне Тваіх запаветаў.

Вуснамі маімі я абвяшчаю ўсе прысуды вуснаў Тваіх. * Цешуся са шляху сьведчаньняў Тваіх, быццам з багацьця.

Буду разважаць над загадамі Тваімі, * і зважаць на сьцежкі Твае.

Буду цешыцца з запаветаў Тваіх, * словаў Тваіх не забуду.

Дай узнагароду слузе Твайму, * каб мне жыць і захоўваць слова Тваё.

Адкрый вочы мае, * каб мне бачыць цуды закону Твайго.

Я – прыхадзень на зямлі, * не хавай ад мяне загадаў Тваіх.

Душа мая разьбітая* і тужыць няспынна па загадах Тваіх.

Ты папракнуў гордых: * праклятыя тыя, што ўхіляюцца ад загадаў Тваіх.

Адвядзі ад мяне зьдзек і пагарду, * бо сьведчаньні Твае я захаваў.

Магутныя сядзяць і ладзяць змову супраць мяне, * а слуга Твой разважае над запаветамі Тваімі.

Твае сьведчаньні для мяне – асалода, * і дарадчыкі мае – запаветы Твае.

Душа мая схілілася да зямлі: * ажыві мяне словам Тваім.

Я абвясьціў Табе шляхі мае, і Ты выслухаў мяне: * навучы мяне ўстанаўленьняў Тваіх.

Дай мне зразумець шлях запаветаў Тваіх, * і буду разважаць пра цуды Твае.

Душа мая саслабла ад цяжару, * умацуй мяне словам Тваім.

Устрымай мяне ад шляху няправеднага* і дай мне ласкава закон Твой.

Я выбраў шлях праведнасьці* і трымаўся прысудаў Тваіх.

Я моцна трымаюся сьведчаньняў Тваіх, Госпадзе, * дык ня дай мне зазнаць сораму.

Я пайду сьцяжынаю запаветаў Тваіх, * і Ты напоўніш сэрца маё.

Навучы мяне, Госпадзе, шляхоў законаў Тваіх, * і буду верна трымацца іх заўсёды.

Навучы мяне трымацца законаў Тваіх, * і ўсім сэрцам буду захоўваць іх.

Вядзі мяне сьцежкаю запаветаў Тваіх, * бо яны – суцяшэньне мне.

Скіруй сэрца маё* да загадаў Тваіх, а не да хцівасьці.

Адвярні вочы мае ад марнасьці: * дай мне жыць згодна са шляхам Тваім.

Устанаві слова Тваё слузе Твайму, * які баіцца Цябе.

Адымі ад мяне зьнявагу, якой баюся, * бо прысуды Твае справядлівыя.

Я прагну запаветаў Тваіх, * дай мне жыць у Тваёй справядлівасьці.

Хай зыдзе на мяне міласьць Твая, Госпадзе, * і збаўленьне Тваё, згодна са словам Тваім.

Адкажу тым, што мяне дакараюць, * бо я ўсклаў надзею на слова Тваё.

Не забірай ад вуснаў маіх словаў праўды, * бо я спадзяюся на прысуды Твае.

Буду захоўваць закон Твой* заўсёды і на вякі вечныя.

Буду хадзіць шырокай дарогай, * бо шукаю запаветаў Тваіх.

Буду гаварыць пра Твае сьведчаньні перад уладарамі, і не пасаромеюся. * Буду цешыцца з загадаў Тваіх, якія я палюбіў.

Уздыму рукі мае да запаветаў Тваіх, якія я палюбіў, * і буду разважаць над Тваімі законамі.

Прыгадай слузе Твайму слова Тваё, * бо Ты даў мне надзею на яго.

Вось пацеха ў горы маім, * што Тваё слова мяне ажыўляе.

Гордыя зьневажаюць мяне, * але я ад закону Твайго не адхіліўся.

Я прыгадаў, Госпадзе, Твае адвечныя прысуды* і ўсьцешыўся.

Жах агарнуў мяне за грэшнікаў, * якія пакінулі запаветы Твае.

Твае запаветы сталіся як песьні для мяне* ў зямлі майго выгнаньня.

Я прыгадаў уночы імя Тваё, Госпадзе, * і захаваў закон Твой.

Гэта была мая ўзнагарода* за тое, што я запаветы Твае захаваў.

Я сказаў: доля мая – Ты, Госпадзе, * бо захоўваю закон Твой.

Ад усяго сэрца малюся перад абліччам Тваім: * зьмілуйся нада мною згодна са словам Тваім.

Я разважаў пра шляхі мае* і скіроўваў мае крокі да Тваіх сьведчаньняў.

Я быў гатовы* і не ўсумніўся захаваць Твае запаветы.

Сеці грэшных аблуталі мяне, * але я закону Твайго не забыў.

Апоўначы ўстану, каб славіць Цябе* за праведныя прысуды Твае.

Я сябра ўсіх, хто баіцца Цябе* і шануе запаветы Твае.

Зямля поўная міласэрнасьці Тваёй, Госпадзе: * навучы мяне запаветам Тваім.

Ты ўчыніў дабро слузе Твайму, * Госпадзе, згодна са словам Тваім.

Навучы мяне добрага розуму і веданьня, * бо пакладаюся на Твае загады.

Я блудзіў, пакуль не скарыўся, * а цяпер захоўваю слова Тваё.

Добры Ты, Госпадзе: * у дабрыні Тваёй навучы мяне запаветаў Тваіх.

Намовы гордых памножыліся супраць мяне: * я ж усім сэрцам захоўваю запаветы Твае.

Сэрцы іх наліліся тлушчам: * я ж знаходжу суцяшэньне ў законах Тваіх.

Добра, што Ты скарыў мяне, * каб я мог спазнаць запаветы Твае.

Закон словаў Тваіх* лепшы за горы золата і срэбра.

ДРУГОЕ СТАЯНЬНЕ

 

Рукі Твае стварылі мяне і далі мне выгляд: * дай мне розум, каб я мог навучыцца запаветаў Тваіх.

Тыя, што баяцца Цябе, убачаць мяне і ўсьцешацца, * бо я ўсклаў надзею на слова Тваё.

Ведаю, Госпадзе, што справядлівыя прысуды Твае, * і што Ты слушна ўпакорыў мяне.

Хай міласэрнасьць Твая будзе суцяшэньнем мне, слузе Твайму, * згодна са словам Тваім.

Хай Твая міласэрнасьць будзе са мною, і буду жыць, * бо Закон Твой – радасьць мая.

Хай пасаромеюцца гордыя, што няслушна паўсталі супраць мяне; * я ж буду разважаць аб запаветах Тваіх.

Хай да мяне прыйдуць тыя, * што баяцца Цябе і ведаюць загады Твае.

Хай сэрца маё дасканаліцца ў законах Тваіх, * каб мне ня быць пасаромленым.

У тузе па збаўленьні Тваім слабне душа мая: * спадзяюся на слова Тваё.

Вочы мае саслаблі ў пошуках дапамогі Тваёй: * калі ж суцешыш мяне?

Я ссох, як скураны мех ад дыму, * але на запаветы Твае не забыўся.

Колькі дзён засталося ў слугі Твайго? * Калі ж Ты ўчыніш суд над тымі, што перасьледуюць мяне?

Выкапалі яму для мяне гордыя, * што не жывуць згодна з запаветамі Тваімі.

Усе запаветы Твае праўдзівыя. * Несправядліва перасьледуюць мяне, * але Ты памажы мне.

Ледзь не зьмялі мяне са сьвету, * але я не пакінуў запаветаў Тваіх.

У міласэрнасьці Тваёй захавай мне жыцьцё, * і я буду захоўваць запаветы Твае.

Слова Тваё, Госпадзе, * вечнае і непарушнае, як нябёсы.

Праўда Твая з пакаленьня ў пакаленьне; * Ты заснаваў зямлю, і яна ўсьцяж стаіць.

Тваім загадам усё стаіць да сёньня, * бо ўсе рэчы служаць Табе.

Калі б Закон Твой ня быў мне суцяшэньнем, * я б загінуў у оры маім.

Давеку не забудуся на запаветы Твае, * бо імі Ты мяне ажыўляеш.

Я Твой: збаў мяне, * бо я шукаю запаветаў Тваіх.

Грэшнікі шукаюць, як мяне загубіць: * я ж імкнуся да законаў Тваіх.

Я бачыў мяжу кожнай дасканаласьці: * запаветы ж Твае ня ведаюць межаў.

Як люблю я закон Твой, Госпадзе! * Увесь дзень разважаю над ім.

Твае запаветы заўжды са мною: * яны робяць мяне мудрэйшым за ворагаў маіх.

Я разумнейшы за маіх настаўнікаў, * бо разважаю над Тваімі законамі.

Я разумею больш за старэйшых ад мяне, * бо захоўваю Твае запаветы.

Я стрымліваю ногі мае ад кожнага шляху благога, * каб захаваць словы Твае.

Не ўхіляюся ад прысудаў Тваіх, * бо Ты навучаеш мяне.

Якія салодкія для паднябеньня майго словы Твае, * для вуснаў маіх яны саладзейшыя за мёд.

Я стаў разумны праз запаветы Твае, * таму ненавісны мне кожны шлях няправедны.

Закон Твой – сьветач на шляху маім, і сьвятло на маёй сьцежцы. * Я пакляўся захоўваць Твае справядлівыя суды.

Сумны я бязьмерна. * Ажыві мяне, Госпадзе, словам Тваім.

Прашу Цябе, Госпадзе, прымі ахвяру вуснаў маіх* і навучы мяне прысудам Тваім.

Жыцьцё маё заўсёды ў небясьпецы, * але я не забываюся на закон Твой.

Грэшнікі паставілі пастку на мяне, * але я не адхіліўся ад запаветаў Тваіх.

Сьведчаньні Твае – спадчына мая давеку: * яны – радасьць сэрца майго.

Я схіліў сэрца маё да выкананьня Тваіх загадаў. * Я ненавіджу крывадушнікаў і люблю Закон Твой.

Ты мой шчыт і абарона, * на слова Тваё спадзяюся.

Адыдзіце ад мяне, беззаконныя, * і я буду захоўваць загады Бога майго.

Будзь мне Заступнікам паводле слова Твайго, каб мне жыць; * ня дай, каб надзея мая была пасаромленая.

Падтрымай мяне, і я збаўлюся* і буду зважаць заўжды на загады Твае.

Ты зводзіш у нішто тых, што адступаюць ад загадаў Тваіх, * бо іхнія думкі хлусьлівыя.

Усе грэшнікі на зямлі для Цябе, быццам жужаль, * таму я люблю сьведчаньні Твае.

Дрыжыць цела маё ад страху перад Табою, * бо я баюся прысудаў Тваіх.

Я ўчыніў суд і справядлівасьць: * не аддай мяне тым, што крыўдзяць мяне.

Будзь парукаю слузе Твайму на дабро, * хай гордыя не прыгнятаюць мяне.

Вочы мае саслаблі ў чаканьні збаўленьня Твайго* і слова праўды Тваёй.

Учыні са слугой Тваім паводле ласкі Тваёй, * і навучы яго Тваіх загадаў.

Я слуга Твой, настаў мяне на розум, * каб мне пазнаць Твае сьведчаньні.

Ужо час Госпаду дзейнічаць, * бо яны парушылі закон Твой.

Дзеля гэтага я палюбіў загады Твае* больш за золата, золата шчырае.

Дзеля гэтага вызнаю ўсе загады Твае справядлівымі, * і няправедныя шляхі ненавіджу.

Годныя подзіву загады Твае: * таму душа мая захоўвае іх.

Тлумачэньне словаў Тваіх прасьвятляе* і навучае недасьведчаных.

Адкрываю вусны мае і ўздыхаю, * бо прагну запаветаў Тваіх.

ТРЭЦЯЕ СТАЯНЬНЕ

 

Глянь на мяне і зьмілуйся нада мною, * як звыкла робіш з тымі, хто любіць імя Тваё.

Накіруй мае крокі паводле словаў Тваіх: * хай не валодае мною беззаконьне.

Выбаў мяне ад намоваў людзкіх, * і я захаваю Твае запаветы.

Пакажы сьветласьць твару Твайго слузе Твайму* і навучы мяне Тваіх запаветаў.

Струмені сьлёз пацяклі з вачэй маіх, * бо я не захоўваў запаветаў Тваіх.

Праведны Ты, Госпадзе, * і справядлівы суд Твой.

Законы, што Ты паклаў, * – справядлівя і праўдзівыя.

Руплівасьць мяне паглынае, * бо ворагі мае забыліся на словы Твае.

Слова Тваё выпрабаванае, * і таму слуга Твой любіць яго.

Малы я і ўпакораны: * не забываюся на запаветы Твае.

Справядлівасьць Твая – справядлівасьць вечная, * і Закон Твой – праўда.

Нягоды і гора напалі на мяне: * Закон Твой – суцяшэньне маё.

Вечная справядлівасьць загадаў Тваіх: * дай мне разуменьне, і буду жыць.

Ад усяго сэрца клічу: Выслухай мяне, Госпадзе, * я буду захоўваць запаветы Твае.

Клічу Цябе: Збаў мяне, * і я захаваю запаветы Твае.

На досьвітку ўстаю і прашу дапамогі; * спадзяюся на слова Тваё.

Вочы мае ня знаюць сну ў начныя варты, * каб разважаць аб словах Тваіх.

Пачуй голас мой, Госпадзе, у міласэрнасьці Тваёй* і ажыві мяне загадам Тваім.

Ужо блізка беззаконьнікі, што перасьледуюць мяне; * далёкія яны ад закону Твайго.

Блізка Ты, Госпадзе, * і ўсе шляхі Твае – праўда.

Здаўна пазнаў з загадаў Тваіх, * што Ты іх устанавіў давеку.

Глянь на гора маё і збаў мяне, * бо я не забыўся на законы Твае.

Судзі справу маю і збаў мяне: * ажыві мяне словам Тваім.

Далёкае збаўленьне ад грэшнікаў, * што ня дбаюць пра Твае запаветы.

Шматлікія даброты Твае, Госпадзе: * дай мне жыцьцё згодна з прысудам Тваім.

Шмат тых, што шкодзяць мне і перасьледуюць мяне: * я ж ад запаветаў Тваіх не ўхіліўся.

Бачу адступнікаў і брыджуся імі, * бо яны словаў Тваіх не захоўваюць.

Глянь, як я палюбіў запаветы Твае, Госпадзе, * у міласэрнасьці Тваёй ажыві мяне.

Пачатак словаў Тваіх – праўда, * і вечныя ўсе прысуды Тваёй справядлівасьці..

Князі перасьледуюць мяне без прычыны, * але сэрца маё ў подзіве ад словаў Тваіх.

Цешуся са словаў Тваіх* як той, хто знайшоў вялікую здабычу.

Несправядлівасьць ненавісная і агідная мне, * а закон Твой люблю я.

Сем разоў на дзень я хвалю Цябе* за Твае справядлівыя прысуды.

Супакой глыбокі тым, што любяць закон Твой* – не спатыкнуцца яны.

Спадзяюся на збаўленьне Тваё, Госпадзе, * і загады Твае выконваю.

Душа мая захоўвае запаветы Твае* і моцна любіць іх.

Я захоўваю Твае запаветы і сьведчаньні, * і ўсе шляхі мае перад Табою.

Няхай малітва мая дойдзе да Цябе, * дай мне разуменьне згодна са словам Тваім.

Хай просьба мая дойдзе да Цябе, Госпадзе, * выбаў мяне згодна са словам Тваім.

Хай вусны мае пяюць хвалу Тваю, * бо Ты навучаеш мяне Тваіх запаветаў.

Хай язык мой пяе славу словам Тваім, * бо ўсе загады Твае справядлівыя.

Хай рука Твая будзе са мною і дапамагае мне, * бо я выбраў запаветы Твае.

Прагну збаўленьня Твайго, Госпадзе; * закон Твой – суцяшэньне мне.

Хай жыве душа мая і хай хваліць Цябе, * і наказы Твае хай дапамогуць мне.

Блукаю, быццам заблудная авечка: * знайдзі слугу Твайго, бо я не забыўся на запаветы Твае.